Όταν το στρες οδηγεί σε τσιμπολόγημα ή υπερφαγία
Health
Πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι το στρες επηρεάζει άμεσα τη σχέση τους με το φαγητό. Δεν πρόκειται για έλλειψη πειθαρχίας, αλλά για μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού.
Το στρες αυξάνει την κορτιζόλη, επηρεάζει την όρεξη και συχνά μας ωθεί σε γρήγορες, εύκολες επιλογές φαγητού που προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση.
Πρακτικές που μπορούν να βοηθήσουν:
1.Ονομασία του συναισθήματος
Πριν καταφύγουμε στο φαγητό, αξίζει να γίνει μια μικρή παύση και να αναρωτηθούμε:
- Είμαι στρεσαρισμένος/η;
- Βαριέμαι;
- Νιώθω υπερφόρτωση;
Η απλή αναγνώριση του συναισθήματος μειώνει την έντασή του. Ο εγκέφαλος «ηρεμεί» όταν κατανοεί τι συμβαίνει.
2. Η τεχνική της αντικατάστασης
Αν μετά την παύση εξακολουθεί να υπάρχει επιθυμία για φαγητό, μπορεί να βοηθήσει μια ήπια αντικατάσταση του πρώτου ερεθίσματος, όπως:
● ένα ποτήρι νερό
● μια τσίχλα ή καραμέλα μέντας
● ένα φρούτο ή γιαούρτι
Αυτό συχνά μειώνει την ένταση της επιθυμίας και επιτρέπει πιο συνειδητή επιλογή.
3. Ένα ζεστό ρόφημα
Τα ζεστά ροφήματα έχουν καταπραϋντική δράση και συχνά καλύπτουν την ανάγκη για «παρηγοριά» που αναζητείται μέσω του φαγητού:
● τσάι βοτάνων
● χαμομήλι
● ζεστό νερό με λεμόνι
Η θερμότητα συνδέεται με χαλάρωση και μπορεί να μειώσει τα επίπεδα στρες.
4. Έλεγχος πείνας
Όταν υπάρχει αμφιβολία αν πρόκειται για πείνα ή στρες, μια απλή ερώτηση βοηθά:
«Θα έτρωγα τώρα κάτι απλό και θρεπτικό;»
Αν η απάντηση είναι όχι, πιθανότατα πρόκειται για συναισθηματική ανάγκη.
Αν η απάντηση είναι ναι, τότε υπάρχει πραγματική πείνα, και το γεύμα είναι απολύτως δικαιολογημένο.
Συμπέρασμα
Το στρες και το φαγητό συνδέονται στενά. Η λύση δεν βρίσκεται στον έλεγχο, αλλά στην επίγνωση. Μικρές παύσεις και απλές πρακτικές μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρινόμαστε στο φαγητό σε περιόδους πίεσης.

Ελεάνα Λιασίδου
Κλινική Διαιτολόγος - Διατροφολόγος,BSc, MSc
CHANGE EAT LIMASSOL
25344567












