Η φράση αυτή ακούγεται όλο και συχνότερα. Συνήθως λέγεται με έναν τρόπο που θέλει να κλείσει τη συζήτηση πριν καν αρχίσει.

Ο ένας ροχαλίζει. Ο άλλος δεν μπορεί να κοιμηθεί. Ο ένας ξυπνά νωρίς. Ο άλλος δουλεύει μέχρι αργά. Ο ένας θέλει το κλιματιστικό στους 22 βαθμούς και ο άλλος στους 26.

Κάποια στιγμή, η λύση μοιάζει απλή: δύο δωμάτια, δύο κρεβάτια, καλύτερος ύπνος.

Πράγματι, υπάρχουν ζευγάρια για τα οποία ο ξεχωριστός ύπνος αποτελεί μια πρακτική επιλογή που βελτιώνει την καθημερινότητά τους. Δεν σημαίνει ότι κάθε διαφορετικό κρεβάτι συνεπάγεται και διαφορετική σχέση.

Το ερώτημα, όμως, δεν είναι πού κοιμόμαστε.

Το ερώτημα είναι: τι συμβαίνει μεταξύ μας πριν κοιμηθούμε;

Άλλο είναι να κοιμάμαι αλλού για να ξεκουραστώ και άλλο να χρησιμοποιώ το άλλο δωμάτιο για να αποφεύγω τον άνθρωπό μου.

Η διαφορά βρίσκεται στην πρόθεση.

Υπάρχουν ζευγάρια που κοιμούνται χωριστά, αλλά πριν κλείσουν τα φώτα φιλιούνται, αγκαλιάζονται, μιλούν για τη μέρα τους και βρίσκουν τον δικό τους τρόπο να συναντηθούν. Υπάρχουν, αντίθετα, ζευγάρια που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, αλλά ανάμεσά τους υπάρχει μια απόσταση μεγαλύτερη από ολόκληρο το δωμάτιο.

Το κοινό κρεβάτι δεν εγγυάται την οικειότητα. Τα δύο κρεβάτια δεν σημαίνουν απαραίτητα χωρισμό.

Η ερωτική σχέση χρειάζεται σωματική παρουσία, αλλά χρειάζεται και κάτι βαθύτερο: την αίσθηση ότι ο άλλος εξακολουθεί να με αφορά, ότι θέλω να τον πλησιάσω και ότι η παρουσία του έχει θέση στην καθημερινότητά μου.

Κάποτε το ζευγάρι πήγαινε για ύπνο μαζί επειδή αυτό θεωρούνταν αυτονόητο. Σήμερα, όμως, η ζωή έχει αλλάξει. Η εργασία, τα παιδιά, οι διαφορετικοί ρυθμοί, η τεχνολογία και η ανάγκη για προσωπικό χώρο δημιουργούν νέες μορφές συμβίωσης.

Δεν πρέπει να φοβόμαστε αυτές τις αλλαγές. Χρειάζεται, όμως, να παρατηρούμε τι σημαίνουν για τη σχέση μας.

Υπάρχει μια λεπτή διαφορά ανάμεσα στο «κοιμάμαι αλλού για να κοιμηθώ καλύτερα» και στο «μένω αλλού για να μην χρειάζεται να έρθω κοντά σου».

Στη δεύτερη περίπτωση, δεν έχουμε πλέον μόνο ένα ζήτημα ύπνου. Έχουμε μια απομάκρυνση που χρειάζεται να αναγνωριστεί και να συζητηθεί.

Η σεξουαλική ζωή μπορεί επίσης να αρχίσει να υποχωρεί, όχι απαραίτητα επειδή έχει χαθεί η επιθυμία, αλλά επειδή έχουν περιοριστεί οι μικρές, καθημερινές ευκαιρίες σωματικής εγγύτητας.

Ένα χάδι. Ένα φιλί χωρίς λόγο. Ένα πόδι που ακουμπά το άλλο κάτω από το σεντόνι. Μια αγκαλιά πριν κοιμηθούμε.

Αυτές οι μικρές κινήσεις μπορεί να μοιάζουν ασήμαντες, αποτελούν όμως τη γλώσσα της οικειότητας. Μέσα από αυτές εκφράζουμε τρυφερότητα, διατηρούμε τη σύνδεση και υπενθυμίζουμε ο ένας στον άλλον ότι εξακολουθούμε να είμαστε παρόντες στη σχέση.

Όταν αυτή η γλώσσα εξαφανίζεται για μήνες ή χρόνια, το ζευγάρι μπορεί να συνεχίζει να λειτουργεί άψογα ως οικογένεια, ως οικονομική μονάδα, ως γονείς, ως δύο άνθρωποι που μοιράζονται ένα σπίτι.

Μπορεί, όμως, να έχει πάψει να λειτουργεί ως ερωτικό ζευγάρι.

Δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα το ότι δύο άνθρωποι κοιμούνται σε διαφορετικά δωμάτια.

Πρόβλημα είναι όταν έχουν πάψει να αναζητούν ο ένας τον άλλον.

Ο έρωτας δεν μετριέται σε τετραγωνικά μέτρα ούτε στον αριθμό των κοινών διανυκτερεύσεων. Φαίνεται στην επιθυμία να πλησιάσεις τον άλλον, ακόμη και όταν δεν υπάρχει κανένας πρακτικός λόγος να το κάνεις.

Αξίζει, λοιπόν, κάθε ζευγάρι να αναρωτηθεί:

«Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγα να βρω τον άνθρωπό μου, όχι επειδή χρειαζόμουν κάτι, αλλά επειδή ήθελα απλώς να είμαι κοντά του;»

Δρ Θάνος Ασκητής

Ψυχίατρος – Σεξολόγος
Πρόεδρος του Ιατρικού Κέντρου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας Λευκωσίας

Social media:

Του Ιατρικού Κέντρου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας για το επίσημο site https://www.askitis.cy/ και για τη σελίδα στο Facebook https://www.facebook.com/@thanos.kyprou/?locale=el_GR

Του Δρ Θάνου Ασκητή για Facebook https://www.facebook.com/Dr.Thanos.Askitis/?locale=el_GR

Instagram https://www.instagram.com/thanos_askitis/?hl=el

TikTok https://www.tiktok.com/@draskitis

YouTube https://whttps://www.youtube.com/@thanosaskitis6425ww.youtube.com/@thanosaskitis6425

O αριθμός της Συμβουλευτικής Γραμμής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας: +30 210 7 79 79 79