Ο χωρισμός δεν πονά μόνο την καρδιά, πονά και τον εγκέφαλο. Υπάρχουν όμως συγκεκριμένοι τρόποι σκέψης και πρακτικές που μπορούν να τον «εκπαιδεύσουν» να αφήσει πίσω του ένα πρόσωπο που δεν υπάρχει πια στη ζωή μας. Δεν μιλάμε για μαγικά κόλπα, αλλά για τεχνικές που βασίζονται στη λογική, στη συνειδητότητα και στη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας.

Σου έχει τύχει ποτέ να νιώθεις τόσο εγκλωβισμένος/η μετά από έναν χωρισμό, που να εύχεσαι να μπορούσες να μπεις στο μυαλό σου και να σβήσεις συγκεκριμένες αναμνήσεις; Να πατήσεις ένα κουμπί και να τελειώνει εκεί; Όσο δελεαστική κι αν ακούγεται αυτή η ιδέα, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη – αλλά και πιο ελπιδοφόρα. Ο εγκέφαλος δεν «χαλάει». Απλώς χρειάζεται καθοδήγηση.

Πώς η αλλαγή νοοτροπίας σε βοηθά να ξεπεράσεις τον/την πρώην

Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Αλέν ντε Μποτόν, γνωστός για τη βαθιά ματιά του στις ανθρώπινες σχέσεις, προτείνει δέκα τρόπους σκέψης που λειτουργούν σαν αντίβαρο στον συναισθηματικό πανικό μετά από έναν χωρισμό. Κοινός παρονομαστής τους: μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα και μειώνουν τη συναισθηματική παραμόρφωση. Δεν χρειάζεται να τους εφαρμόσεις όλους – αρκεί να βρεις εκείνον που «κουμπώνει» περισσότερο σε εσένα.

Παίζοντας με τον χρόνο

Λένε πως «ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα», όμως στην πράξη ο χρόνος δεν κυλά το ίδιο όταν υποφέρουμε. Όταν η ζωή μας είναι επαναλαμβανόμενη και άδεια από νέα ερεθίσματα, ο εγκέφαλος κολλάει στο παρελθόν. Αντίθετα, όταν γεμίζουμε τις μέρες μας με καινοτομία, ο χρόνος μοιάζει να τρέχει.

Δεν έχει σημασία αν αυτή η αλλαγή είναι άνετη ή ευχάριστη. Σημασία έχει να ταρακουνήσει τη ρουτίνα: ένα ταξίδι, μια νέα δεξιότητα, μια απαιτητική εμπειρία, ο εθελοντισμός ή ακόμα και κάτι που μας βγάζει ελαφρώς από τη ζώνη ασφαλείας μας. Λίγες έντονες εμπειρίες αρκούν για να δημιουργήσουν απόσταση ανάμεσα στο «τότε» και στο «τώρα».

Οραματίσου τον εαυτό σου στο μέλλον

Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει πάντα το πραγματικό από το φανταστικό. Αυτό που συχνά μας παγιδεύει, μπορούμε να το μετατρέψουμε σε εργαλείο. Αντί να περιμένεις παθητικά να ξεχάσεις τον/την πρώην, φαντάσου τον εαυτό σου σε πέντε ή δέκα χρόνια, όταν όλο αυτό θα μοιάζει μακρινό.

Γράψε –κυριολεκτικά– μια μικρή ιστορία: πού βρίσκεσαι, πώς ζεις, τι σε απασχολεί. Όσο πιο ζωντανή είναι η εικόνα, τόσο πιο γρήγορα ο εγκέφαλος αρχίζει να τη θεωρεί πιθανή και, τελικά, αναπόφευκτη.

Διόρθωσε τη συναισθηματική εξιδανίκευση

Μετά τον χωρισμό, ο εγκέφαλος έχει την τάση να κρατά μόνο τα καλά. Ο/η πρώην μετατρέπεται σε ιδανική φιγούρα, σχεδόν μυθική. Αυτή η εξιδανίκευση δεν είναι ρομαντισμός – είναι παγίδα.

Χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια για να θυμηθούμε την πλήρη εικόνα. Γράψε όλες τις συμπεριφορές που σε πλήγωσαν, σε απογοήτευσαν ή σε έκαναν να νιώσεις μικρός/ή. Όχι για να μισήσεις, αλλά για να θυμάσαι την αλήθεια. Και κάθε φορά που η νοσταλγία ωραιοποιεί το παρελθόν, γύρνα σε αυτή τη λίστα.

Η δύναμη των άλλων

Συχνά πιστεύουμε περισσότερο αυτά που λένε οι άλλοι παρά αυτά που ήδη γνωρίζουμε μέσα μας. Μίλα σε ανθρώπους που εμπιστεύεσαι, χωρίς να ωραιοποιείς την κατάσταση. Η ειλικρίνεια φέρνει απαντήσεις που λειτουργούν απελευθερωτικά: επιβεβαιώνουν ότι ο χωρισμός δεν ήταν αποτυχία, αλλά έξοδος από κάτι που δεν λειτουργούσε.

Η ψευδαίσθηση ότι ο άλλος περνά καλύτερα

Τείνουμε να πιστεύουμε ότι η ζωή του/της πρώην χωρίς εμάς είναι απλή και ευτυχισμένη. Στην πραγματικότητα, όμως, οι δυσκολίες δεν εξαφανίζονται – απλώς αλλάζουν μορφή. Κάθε άνθρωπος κουβαλά τις ίδιες ανασφάλειες και τις ίδιες δυσκολίες και στις επόμενες σχέσεις του.

Αυτή η σκέψη δεν πρέπει να γεννά κακία, αλλά ρεαλισμό.

Μάθε πότε να μην εμπιστεύεσαι τον εγκέφαλό σου

Το μυαλό κουράζεται. Και όταν κουράζεται, δραματοποιεί. Αν οι πιο έντονες σκέψεις για τον/την πρώην εμφανίζονται αργά το βράδυ, ίσως δεν είναι αλήθειες – ίσως είναι απλώς εξάντληση. Ο ύπνος, η ξεκούραση και η φροντίδα του σώματος είναι πιο σημαντικά απ’ όσο νομίζουμε.

Επανεκκίνηση της αυτοεκτίμησης

Μετά από έναν χωρισμό συχνά κατηγορούμε τον εαυτό μας. Όμως η ανάρρωση έρχεται όταν ξαναθυμόμαστε την αξία μας και αναγνωρίζουμε τις μικρές ταπεινώσεις που ανεχτήκαμε. Η συνειδητή «υπερπροστασία» του εαυτού λειτουργεί σαν εμβόλιο: μας μαθαίνει πού να βάζουμε όρια.

Σπάσε τον νευρωνικό κύκλο

Όσο περισσότερο σκεφτόμαστε κάποιον, τόσο πιο εύκολα επανέρχεται στη σκέψη μας. Γι’ αυτό χρειάζεται σχέδιο: γνώριζε πότε και πού εμφανίζονται οι σκέψεις και αντικατάστησέ τες άμεσα με κάτι άλλο – μια δραστηριότητα, μια κοινωνική επαφή, μια αλλαγή περιβάλλοντος.

Επίτρεψε στον θυμό να υπάρξει

Ο θυμός που καταπιέζεται δεν εξαφανίζεται· μεταμφιέζεται σε θλίψη, άγχος ή σωματική ένταση. Το να αναγνωρίσεις ότι είσαι θυμωμένος/η δεν σε κάνει κακό άνθρωπο – σε κάνει ειλικρινή. Και η ειλικρίνεια είναι απαραίτητο στάδιο της ίασης.

Αποδέξου ότι το μέλλον είναι άγνωστο

Ο εγκέφαλος λατρεύει τις προβλέψεις, αλλά σπάνια πέφτει μέσα. Το γεγονός ότι τώρα πονάς δεν σημαίνει ότι θα πονάς για πάντα. Όπως δεν μπορούσες να προβλέψεις αυτή τη σχέση, έτσι δεν μπορείς να προβλέψεις τι θα έρθει μετά.

Η πιο υγιής στάση δεν είναι ούτε η απόλυτη απελπισία ούτε η τυφλή ελπίδα, αλλά μια ήρεμη αποδοχή του αγνώστου. Εκεί, κάπου ανάμεσα, αρχίζει η πραγματική ελευθερία.