Μεσημέρι μιας βροχερής μέρας του Φλεβάρη και φτάνω στις εγκαταστάσεις της συγκεκριμένης κλινικής με σκοπό να παρακολουθήσω τη διαδρομή μιας θεραπείας.

Τελικά ακολούθησα τη διαδρομή περισσότερων, αφού αυτό που έζησα πιο πολύ περιγράφεται ως αποκάλυψη και θεραπεία συγχρόνως.

Έχω ήδη συνοδεύσει δύο δικούς μου ανθρώπους, έναν ενήλικα και τη νεαρή μητέρα, πρώην συνάδελφο για το παιδί της που έπασχε με αυτισμό. Κατέληξαν εκεί επειδή η μεν πρώτη περίπτωση με τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθούσε δεν απέδιδε, μετά από χρόνια κατάθλιψη, ενώ η νεαρή μητέρα για θέματα αυτισμού στο παιδί της, επίσης ήθελε με κάθε τρόπο να επιτευχθεί –όπως μου είχε πει- η βελτίωση προτού αρχίσει το παιδάκι το σχολείο.

Κατέφυγαν από διαφορετικά μονοπάτια σε αυτό που ονομάζεται η ιατρική του μέλλοντος. Ιατρική με νευροδιέγερση, που επιτελείται από πολυεπιστημονική ομάδα στο SOZΩ brain center με πολλές ειδικότητες.

Το μότο, στην κλινική, συνοψίζεται στο ότι κάθε ασθενής αξίζει μια θεραπευτική λύση προσαρμοσμένη στις ατομικές του ανάγκες για τούτο, η ομάδα, αποτελείται από καταξιωμένους επαγγελματίες, ο καθένας από τους οποίους προσφέρει τη μοναδική του εξειδίκευση, ώστε να διασφαλίζεται το υψηλότερο επίπεδο φροντίδας και υποστήριξης.

Παρόλα αυτά, η σημερινή μέρα είναι μια εμπειρία που επέλεξα να ζήσω πλάι στον Πέτρο Κάτο και την ομάδα του, στο ιατρικό κέντρο στη Λευκωσία, επειδή οι δικοί μου άνθρωποι, αυτόν ζήτησαν να δουν όταν πριν από ένα χρόνο τους συνόδευσα. Θέλησα λοιπόν να δω και να ζήσω τι ακριβώς επιτελείται και με ποιο τρόπο διεκπεραιώνεται.

Πρώτη εντύπωση, ευγενικό, ζεστό καλωσόρισμα. Περνάμε σε ένα καθαρό γραφείο χώρο εξέτασης, που λάμπει. Νοσοκόμα, ειδικός και δεύτερος ειδικός από το εξωτερικό, που παρακολουθεί το πρωτόκολλο και τη διαδικασία.

Ο Πέτρος Κάττος, μιλάει με την κυρία, ταλαιπωρημένη από ημιπληγία, και απαντά σε όλες τις ερωτήσεις της με ζεστασιά. Είναι φανερό, έχει εναποθέσει όλες της τις ελπίδες στη νέα θεραπεία, έχουν έρθει στη Λευκωσία μαζί με τα παιδιά της μέσα στη βροχή, από μακριά, είναι λυπημένη και εμφανώς μερικώς τυφλή, απότοκο της ημιπληγίας που υπέστη.

Βλέπει τις εξετάσεις, εξηγεί τον εγκέφαλο. Μιλάει με αλήθειες και δεν αφήνει τίποτα να περάσει αναπάντητο. Η κυρία αρχίζει να χαμογελά. Είναι φανερό ότι αισθάνεται ασφάλεια

Από το παρελθόν και από προσωπικές μου εμπειρίες, είχα πάντα τη βεβαιότητα πως αυτό που θεραπεύει είναι κυρίως η ανθρωπιά δίπλα από την επιστημοσύνη.

Αλλά εδώ, βιώνω την επιτομή της ανθρωπιάς, βιώνω ο θαύμα της.

Επειδή μαζί με τον αξονικό και όλες τις αναλύσεις για την υγεία της, ο Πέτρος Κάττος δεν εξηγεί με λόγια κατανοητά αυτό που συμβαίνει, αυτό που είναι ο στόχος ώστε να επιτευχθεί η θεμιτή αποκατάσταση, αλλά, που γεμίζει με τον τόνο, το γέλιο, τη σιγουριά και τις επισημάνσεις του, το χώρο μέσα στον χώρο. Που επιφέρει ένα κλίμα σιγουριάς στον ασθενή. Πως να το πω; Ακριβής, ανθρώπινος, ζεστός λόγος και κυρίως γεμάτος δύναμη και ενσυναίσθηση.

Η δεύτερη περίπτωση που παρακολουθώ είναι ουσιαστικά η ίδια η θεραπεία, με τα ειδικά μηχανήματα, της νευροδιέγερσης, εντελώς ανώδυνη, εφαρμοσμένη σε νεαρή έφηβη που ταξίδεψε από μακριά, από άλλη χώρα, μαζί με τη μητέρα της, για να επιτευχθεί η θεραπεία στο Sozω. Η νέα γυναίκα πέρασε μέσα από τραυματική εμπειρία, ισχυρής κακοποίησης με απότοκα, θέματα πολύ σοβαρά.

Είναι ήρεμη, παρακολουθεί την εξήγηση που επιτελεί ο Πέτρος Κάττος, στο μόνιτορ, σε κάθε στάδιο κατά την εξέλιξη της θεραπείας, δίνει έμφαση να κατανοήσει η κοπέλα τι συμβαίνει και γιατί, ενώ ταυτόχρονα η ήρεμη αλλά κλειστή όπως φαίνεται στον εαυτό της κοπέλα, σιγά σιγά ανοίγεται.

Με την καθοδήγηση του, την ίδια θεραπευτική του αύρα- που κανένας δε θα μπορούσε να εξηγήσει πως και γιατί- μέσα σε μισή ώρα, γίνεται το θαύμα της «άνοιξης» ενός μπουμπουκιού, σε χρωματιστό πλάσμα που μιλάει μαζί του, πάλλεται με χαρά και μιλάει με άνεση για το τραύμα της. Χρησιμοποιεί μια μέθοδο, ο Πέτρος Κάττος, για να ανοίξει την κουβέντα μαζί της, εξακολουθώντας να είναι απόλυτα δοσμένος στο παρόν, με όλο του το είναι, μια πράξη που δεν περιγράφεται με λόγια εάν δεν τη ζήσει κανείς.

Υπήρξα λοιπόν, σκέφτομαι, αυτόπτης μάρτυς μιας άλλης κατάστασης, όπου ο ειδικός, μέσα από την ενσυναίσθηση και τον «όλο εαυτό του», παρόντα, δοσμένο εντελώς, στην διάρκεια της κάθε στιγμής, επενεργεί το απόλυτο ζητούμενο. Της μιλά καταθέτοντας κομμάτια από τον εαυτό του και αυτό, είναι ανυπέρβλητο. Εμπεριέχει τη γενναιοδωρία της κατάθεσης, της εναπόθεσης, άνθρωπος προς άνθρωπο, για να ζεσταθεί ο χώρος, να επιτευχθεί ο στόχος, να επιτελεστεί το μέγιστο της ανθρώπινης επαφής στη θεραπεία.

Φεύγοντας, συνειδητοποιώ, ότι η επιστήμη του μέλλοντος βρίσκεται μεν εδώ, επενεργείται στον τόπο μας, όπου φτάνουν καθημερινά από όλη τον κόσμο άνθρωποι για να τη ζήσουν, αλλά, ότι πέραν από την ίδια τη θεραπεία, αυτό που επιτελεί το καθαυτό θαύμα, είναι ο τρόπος, το δόσιμο, η γνώση, ο όλος εαυτός η όλη παρουσία αυτού που την διεξάγει, ως άνθρωπος με αποδέχτη το συνάνθρωπο.