«Παλιά έβγαινα συχνά, είχα παρέες, ταξίδευα, γνώριζα ανθρώπους. Τώρα προτιμώ να μένω σπίτι». Η φράση αυτή ακούγεται όλο και συχνότερα. Για κάποιους πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή. Για άλλους, όμως, η σταδιακή απομάκρυνση από τους ανθρώπους μπορεί να κρύβει βαθύτερες συναισθηματικές δυσκολίες.

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μόνοι χωρίς να αισθάνονται μοναξιά και άλλοι που επιστρέφουν κάθε βράδυ σε ένα γεμάτο σπίτι, αλλά νιώθουν βαθιά μόνοι. Γιατί η μοναξιά δεν είναι απλώς η απουσία ανθρώπων γύρω μας. Είναι η αίσθηση ότι δεν ανήκουμε κάπου, ότι δεν μας καταλαβαίνουν πραγματικά και ότι οι συναισθηματικές μας ανάγκες παραμένουν ανεκπλήρωτες.

Πολλοί άνθρωποι, όσο περνούν τα χρόνια, αποφεύγουν να δημιουργήσουν νέες φιλίες, επειδή φοβούνται την απώλεια. Όμως, ο φόβος της απώλειας μπορεί σταδιακά να οδηγήσει σε μοναξιά.

Η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει πλέον τη μοναξιά ως σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τη σωματική και ψυχική υγεία. Παράλληλα, φαίνεται ότι επηρεάζει και τη σεξουαλική υγεία, καθώς η συναισθηματική απομόνωση συνδέεται με μειωμένη σεξουαλική επιθυμία και χαμηλότερη σεξουαλική ικανοποίηση.

Όταν η μοναξιά παρατείνεται, ο οργανισμός λειτουργεί συχνά σε κατάσταση χρόνιου στρες. Οι αρνητικές σκέψεις, η μειωμένη αυτοεκτίμηση και η συναισθηματική επιβάρυνση επηρεάζουν όχι μόνο τη διάθεση, αλλά και την επιθυμία για συντροφικότητα και σεξουαλική επαφή.

Η κοινωνική απόσυρση δεν πρέπει πάντα να θεωρείται φυσιολογική συνέπεια της ηλικίας. Όταν ένας άνθρωπος που στο παρελθόν είχε ενεργή κοινωνική ζωή απομονώνεται, χάνει το ενδιαφέρον του για δραστηριότητες ή περνά όλο και περισσότερες ώρες στην πολυθρόνα του, ενδέχεται να εμφανίζει και καταθλιπτική διάθεση. Η «καρέκλα» μπορεί εύκολα να γίνει ο προθάλαμος της μοναξιάς.

Η επιθυμία για συντροφικότητα, τρυφερότητα και σεξουαλική ζωή δεν αποτελεί προνόμιο της νεότητας. Αντίθετα, λειτουργεί ως κινητήρια δύναμη που διατηρεί τον άνθρωπο δραστήριο, εξωστρεφή και πνευματικά σε εγρήγορση. Το ενδιαφέρον για τον άλλον μάς κινητοποιεί να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να βγαίνουμε από το σπίτι και να παραμένουμε συνδεδεμένοι με τη ζωή.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο με πόσους ανθρώπους μιλάμε, αλλά πόσο ουσιαστικά συνδεόμαστε μαζί τους. Η σεξουαλική επιθυμία δεν μειώνεται μόνο από την ηλικία ή τις ορμονικές αλλαγές. Μειώνεται όταν ο άνθρωπος παύει να νιώθει συνδεδεμένος, σημαντικός και συναισθηματικά κοντά στους άλλους.

Εάν παρατηρείτε ότι η απομόνωση συνοδεύεται από μειωμένο ενδιαφέρον για κοινωνικές σχέσεις ή για τη σεξουαλική ζωή, μην το θεωρείτε φυσιολογική συνέπεια της ηλικίας. Η μοναξιά αναγνωρίζεται και αντιμετωπίζεται. Μία νέα δραστηριότητα, η επανασύνδεση με αγαπημένα πρόσωπα ή η υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορούν να αποτελέσουν το πρώτο βήμα προς μια καλύτερη ψυχική και σεξουαλική ποιότητα ζωής.

Δρ Θάνος Ασκητής

Ψυχίατρος – Σεξολόγος
Πρόεδρος του Ιατρικού Κέντρου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας Λευκωσίας

Social media:

Του Ιατρικού Κέντρου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας για το επίσημο site https://www.askitis.cy/ και για τη σελίδα στο Facebook https://www.facebook.com/@thanos.kyprou/?locale=el_GR

Του Δρ Θάνου Ασκητή για Facebook https://www.facebook.com/Dr.Thanos.Askitis/?locale=el_GR

Instagram https://www.instagram.com/thanos_askitis/?hl=el

TikTok https://www.tiktok.com/@draskitis

YouTube https://whttps://www.youtube.com/@thanosaskitis6425ww.youtube.com/@thanosaskitis6425

O αριθμός της Συμβουλευτικής Γραμμής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας: +30 210 7 79 79 79