Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα προβάλλονται. Στιγμές, σκέψεις, συναισθήματα, σχέσεις. Κι όμως, όσο περισσότερο εκτίθεται η ζωή μας, τόσο πιο μόνοι νιώθουμε. Αυτό είναι ένα παράδοξο που δύσκολα περνά απαρατήρητο.

Οι σχέσεις ξεκινούν γρήγορα και τελειώνουν εξίσου γρήγορα. Δεν δίνεται πάντα χρόνος για να δημιουργηθεί βάθος, για να χτιστεί μια κοινή ιστορία. Όταν κάτι τελειώνει, συχνά προχωρούμε στο επόμενο βήμα, χωρίς παύση. Δεν δίνουμε χώρο για πένθος, για κατανόηση, για ουσιαστική επεξεργασία. Κι έτσι, κάτι μέσα μας μένει ανοιχτό.

Η αξία του ανθρώπου μοιάζει να συνδέεται όλο και περισσότερο με την εικόνα που προβάλλει. Η επιβεβαίωση έρχεται απ’ έξω και χρειάζεται συνεχή ανανέωση. Όταν αυτή μειώνεται, γεννιέται η ανασφάλεια. Η εσωτερική σταθερότητα αντικαθίσταται από την αγωνία της αποδοχής.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η τεχνητή νοημοσύνη και τα chatbots αποκτούν έναν ιδιαίτερο ρόλο. Είναι διαθέσιμα οποιαδήποτε στιγμή. Δεν κρίνουν, δεν διαφωνούν, δεν απορρίπτουν. Δημιουργούν μια αίσθηση ασφάλειας. Ωστόσο, δεν πρόκειται για πραγματική σχέση. Δεν υπάρχει ένας ζωντανός άλλος με δικές του ανάγκες και όρια· υπάρχει ένα σύστημα που απλώς ανταποκρίνεται.

Όταν ο «άλλος» λειτουργεί μόνο ως καθρέφτης, τότε η επικοινωνία περιορίζεται. Δεν υπάρχει σύγκρουση, δεν υπάρχει ματαίωση, δεν υπάρχει η πρόκληση να αποδεχτώ την διαφορετικότητα.

Όμως χωρίς αυτά τα στοιχεία δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική σύνδεση.

Η κοινωνία γύρω μας ενισχύει την ατομική επιτυχία και τον ανταγωνισμό. Η προσωπική ευτυχία προβάλλεται όλα επικεντρώνονται στο «εγώ» με αποτέλεσμα αποδυναμώνεται το «μαζί». Έτσι διαμορφώνεται ένας εαυτός που ενώ είναι συνέχεια δραστήριος και δεν προλαβαίνει, βιώνει ένα εσωτερικό κενό.

Η πρόκληση της εποχής δεν είναι η απόρριψη της τεχνολογίας. Είναι η υπενθύμιση ότι δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη παρουσία. Χρειάζεται να διατηρηθεί η ικανότητα για αναστοχασμό, για αντοχή στα όρια και στη ματαίωση, για πραγματικό πένθος όταν κάτι τελειώνει. Χρειάζεται χρόνος, ώστε οι σχέσεις να ωριμάσουν και να αποκτήσουν νόημα.

Γιατί η ουσιαστική σύνδεση δεν βασίζεται μόνο στην εικόνα και στην ταχύτητα. Βασίζεται στην παρουσία, στην αλήθεια και στη δυνατότητα να συναντάται πραγματικά ο ένας με τον άλλον.

Μαρία Λεωνίδου (Bsc, MA)

Systemic Psychotherapist

Family Therapist (EAP, EFTA,PAP)

99479156

anakoufisis.com