Οι ναρκισσιστές αποτελούν ιδιαίτερα προβληματικά άτομα όσον αφορά την ερωτική τους ζωή. Σε γενικές γραμμές, συναντούμε δύο βασικούς τύπους, οι οποίοι αντιστοιχούν στις δύο κατηγορίες που θέτει η ερώτηση.

 Για τον ναρκισσιστή, το σεξ είναι εργαλείο – ένας τρόπος να ενισχύσει τις πηγές ναρκισσιστικής τροφοδοσίας. Αν δεν μπορεί να τραβήξει την προσοχή μέσω θαυμασμού, χειροκροτημάτων ή επιδοκιμασίας σε άλλους τομείς (π.χ. διανοητικούς), καταφεύγει στη σεξουαλικότητα. Τότε μετατρέπεται σε σατύρο (ή νυμφομανή), αναζητώντας πολλαπλούς συντρόφους χωρίς διάκριση. Οι ερωτικοί του παρτενέρ αντιμετωπίζονται ως απλά αντικείμενα – μέσα για να ικανοποιεί την ανάγκη του για “δόση” ναρκισσιστικού ανεφοδιασμού.

 Ο ναρκισσιστής συχνά καλλιεργεί τεχνικές αποπλάνησης, βλέπει τις σεξουαλικές του περιπέτειες σαν μορφή τέχνης και μιλά γι’ αυτές με λεπτομέρειες σε τρίτους, προσδοκώντας θαυμασμό. Επειδή η ευχαρίστηση προέρχεται από την ίδια την πράξη της κατάκτησης και της (κατά την αντίληψή του) υποταγής, είναι αναγκασμένος να περνά συνεχώς από τον έναν σύντροφο στον άλλον.

 Κάποιοι αναζητούν ακόμα πιο “δύσκολες” περιπτώσεις: παντρεμένες γυναίκες, παρθένες, γυναίκες συναισθηματικά ψυχρές ή λεσβίες. Όσο πιο δύσκολο το “τρόπαιο”, τόσο μεγαλύτερη η ικανοποίηση. Αν είναι παντρεμένος, δεν θεωρεί τις εξωσυζυγικές του περιπέτειες ανήθικες ούτε παραβίαση της συζυγικής σχέσης. Υποστηρίζει μάλιστα ότι οι άλλες γυναίκες δεν έχουν αξία και πως δεν απειλούν τη σύζυγό του, την οποία εξιδανικεύει ως “την αγία γυναίκα της ζωής του”, σε αντίθεση με τις “πόρνες” με τις οποίες συνευρίσκεται.

Έτσι, εξασφαλίζει διπλό κέρδος: αφενός τροφοδοτεί το ναρκισσιστικό του εγώ, αφετέρου αναπαράγει άλυτα τραύματα και συγκρούσεις του παρελθόντος. Όταν η γυναίκα του τελικά τον εγκαταλείψει, βιώνει σοκ και οδύνη – κάτι που ενδέχεται να τον οδηγήσει σε θεραπεία. Όμως, αργά ή γρήγορα, επιστρέφει στην ίδια κυκλική πορεία: κατάθλιψη, “κάθαρση” και ξανά κυνήγι νέων κατακτήσεων.

Υπάρχει, ωστόσο, και ένας διαφορετικός τύπος ναρκισσιστή. Αυτός έχει επίσης φάσεις έντονης σεξουαλικής δραστηριότητας, κυρίως μετά από σοβαρά τραύματα (π.χ. διαζύγιο ή οικονομική κατάρρευση). Τότε καταφεύγει στο σεξ ως άμεσο και εύκολο τρόπο να αποκαταστήσει την εικόνα του. Οι σύντροφοι είναι εναλλάξιμοι και η σεξουαλικότητα γίνεται πανίσχυρη πηγή ανακούφισης. Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, και καθώς οι πληγές επουλώνονται, χάνει εντελώς το ενδιαφέρον του για το σεξ και στρέφεται ξανά σε διανοητικές ή κοινωνικές δραστηριότητες.

Αυτός ο “εγκεφαλικός” ναρκισσιστής απομακρύνεται τόσο σεξουαλικά όσο και συναισθηματικά, συχνά και από τη σύζυγό του. Ρίχνεται σε μεγάλα σχέδια ή έργα που του προσφέρουν ναρκισσιστική ικανοποίηση. Το σεξ γι’ αυτόν είναι αγγαρεία, κάτι που διατηρεί μόνο για να στηρίζει τον ρόλο του ως συζύγου ή οικογενειάρχη. Συχνά προτιμά τον αυνανισμό ή σεξ χωρίς συναίσθημα (π.χ. με ιερόδουλες), χρησιμοποιώντας τη σχέση του ως “ασπίδα” απέναντι στις προσεγγίσεις άλλων γυναικών.

Έτσι, μπορεί να αυτοχαρακτηρίζεται “πιστός σύζυγος”, ενώ στην πραγματικότητα εχθρεύεται τη γυναίκα του επειδή – όπως νομίζει – τον “δεσμεύει”. Το αποτέλεσμα είναι απόσταση, απομόνωση και συναισθηματική απουσία, ώσπου ο κύκλος να ξαναρχίσει με νέες περιπέτειες και καινούρια Δευτερεύουσα Πηγή Τροφοδοσίας.

Σε αντίθεση με τον πρώτο τύπο, ο δεύτερος είναι συνήθως σεξουαλικά πιστός. Απλώς ταλαντεύεται ανάμεσα σε περιόδους έντονης σεξουαλικότητας και πλήρους αδιαφορίας. Στην αδρανή φάση του δεν νιώθει την ανάγκη να απατήσει, αφού η σεξουαλικότητα έχει σχεδόν σβήσει. Για εκείνον, πιο σημαντικό είναι να μην χάσει τις πηγές ναρκισσιστικού ανεφοδιασμού που πραγματικά εκτιμά. Συχνά υποτιμά το σεξ, θεωρώντας το κάτι δευτερεύον σε σχέση με “μεγαλύτερα” επιτεύγματα.

Οι σωματικοί ναρκισσιστές, αντίθετα, συχνά καυχιούνται με γλαφυρές λεπτομέρειες για τις κατακτήσεις τους. Μπορεί να επιδεικνύουν τη σεξουαλική τους ζωή σε τρίτους ή ακόμη και να οργανώνουν περιστάσεις για να έχουν “θεατές”, αφού η θέαση και η εξωτερική επιβεβαίωση είναι το πραγματικό τους ερέθισμα. Η επιδειξιομανία, σε αυτήν την περίπτωση, αποτελεί την καθαρότερη έκφραση της ναρκισσιστικής τους φύσης.